Adıyaman'ın Kahta İlçesi'nde 2008 yılında 2 kişinin ölmesiyle başlayan kan davası nedeniyle Şanlıurfa'nın Hilvan İlçesi'ne göç eden Aktaş ve Kamuş ailesine mensup 26 aile sefalet içerisinde sürgün hayatı yaşıyor. Hilvan ilçe merkezi ile Çakmak Köyü'nde yerleştikleri evlerde iç içe yaşayan ve ölüm korkusuyla dışarı çıkmaktan korkan kan davası mağduru 26 aile hayırseverlerin yardımı ile geçiniyor. Çoluk çocuk sefalet içerisinde sürgün hayatı yaşadıklarını ileri süren kan davası mağdurlar, başta Cumhurbaşkanlığı olmak üzere birçok resmi kuruma yazdıkları onlarca dilekçeye de olumsuz yanıt verilmesine isyan ediyor.2008 yılı Aralık ayında Kahta'nın Yenikuşak ve Nergiztepe köylerinde yaşayan Aktaş ve Kamuş aileleri ile husumetli oldukları Kartal ailesi arasında silahlı çatışma çıktı. 2 kişinin öldüğü, çok sayıda kişinin de yaralandığı olayların ardından Aktaş ve Kamuş ailesinin 14 ferdi tutuklanarak cezaevine gönderildi. Olayların devam etmesi üzerine Adıyaman Valisi başkanlığında oluşturulan kriz masası, gerginliğin bitmesi için, onayı alınan 2 kişinin ölümünden sorumlu tutulan Aktaş ve Kamuş ailesi, yakınlarının bulunduğu Şanlıurfa'nın Hilvan ilçesine göç etmesi kararlaştırıldı.

TEK ODADA ONLARCA KİŞİ

Alınan karar sonrası iki aileye mensup 26 ailenin yaklaşık 150 ferdi hep birlikte Hilvan'a göç etti. İlçenin Çimdeli Mahallesi ile Çakmak Köyü'ne yerleşen aileler, buradaki yakınlarının verdiği odalarda iç içe yaşamaya başladı. Tek odalı evlerde onlarca kişi yaşamaya başlayan aileler, Sosyal Yardımlaşma Vakfı ile ilçe halkının sağladığı yardımlar ile yaşamlarını sürdürdü. Mutfak, banyo, oturma ve uyumak için tek odalı evlerde tıka basa yaşam sürdüren kan davası mağdurları, öldürülme korkusuyla da Adıyaman'a dönemedi. Göç ettikten sonra geride bıraktıkları arazilerini süremeyen ve yetişkinlerin büyük bölümü cezaevinde olduğu, kalanların da öldürülme korkusuyla dışarı çıkamamasından yaklaşık 150 kişi Hilvan'da sefalet hayatı yaşamaya başladı. Yaşadıkları evlerin küçük ve tek odalı olduğunu, sırayla odayı boşaltıp banyo ihtiyaçlarını karşıladıklarını ifade eden kan davası mağdurları, yetkililerin göç sırasında kendilerine birçok konuda söz vermesine rağmen hiç birisinin yerine getirilmediğini iddia etti.

YÜZLERCE DİLEKÇE YAZDILAR

2 yılı aşkın süredir Hilvan'da yaşam süren iki aile fertleri, olayın ardından geride bıraktıkları, ev ve arazilerini kullanamayıp, satamadıkları için mağdur olduklarını ifade edip, bu yönde başta Cumhurbaşkanlığı olmak üzere birçok resmi kuruma yüzlerce dilekçe yazdı. Öldürülme korkusuyla Adıyaman'a gidemediklerini, köyde kalan arazilerinin kamulaştırılarak yerine Şanlıurfa'da arazi verilmesini istediklerini içeren yüzlerce dilekçe yazılmasına rağmen olumlu cevap alamadıklarını anlatan kan davası mağdurları, "Burada tek odalı evlerde kalabalık şekilde yaşıyoruz. Korkumuzdan dışarı çıkamıyor, rahat hareket edemiyoruz. Yetişkin erkeklerin çoğu cezaevinde, kalanlar da iş bulamıyor. 2 yılı aşkın süredir Kaymakamlık ve halkın yardımı ile sefalet bir yaşam sürüyoruz. Bizi köyümüzden gönderen yetkililer, bize her konuda destek olunacağı sözünü verdiler ama hiçbir yardım göremedik" dedi.

Eğitim çağındaki çocuklarını korkarak okula götürdüklerini anlatan kadınlar, yaşadıkları zorlukların tarifinin mümkün olmadığını ifade edip, yetkililerin duyarlılığını beklediklerini söyledi. Bir odada en az 10 kişinin kaldığını ve tüm ihtiyaçlarını tek odada karşıladıklarını dile getiren kadınlar, "Bir odaya on kişi sığmaz ama biz yaşıyoruz. Biz olaylar büyümesin, daha fazla insanlar ölmesin diye devletimizin isteğine boyun eğip, her şeyimizi geride bırakıp buraya geldik. Aylardır burada sefalet içerisinde sürgün hayatı yaşıyoruz. Çocuklarımızın babası hapiste, evimize ekmek yardımseverler sayesinde giriyor. Geceleri baskına uğrayacağımız korkusuyla uyuyamıyoruz. Tek isteğimiz bize başımızı sokabileceğimiz, tuvalet ve banyomuzu yapabileceğimiz konutlar yapılmasıdır" diye konuştu.

Kan davası mağdurlarının yaşadığı Çimdeli Mahallesi ile Çakmak Köyü sakinleri ise, iki aileye ev verip, aylardır gıda ve giyim yardımı yaptıklarını belirterek, "Biz de artık zor durumdayız, bu ailelere bakacak halimiz kalmadı. Yetkililerin bu soruna çözüm bulmalarını istiyoruz" dediler.